اصول برندینگ و تبلیغات در بازاریابی ورزشی

بازار ورزش

صنعت ورزش در جهان: با تغییر گرایشات و سبک زندگی مصرف‌کنندگان در جوامع مختلف، سه صنعت ورزش، مد و موسیقی در کانون توجهات جهانی قرار گرفته‌اند و بازار آنها در سراسر جهان، روز به روز از رونق بیشتری برخوردار می‌شود. ضرورت جهانی شدن ورزش، که از دهه ۱۹۸۰ آغاز شد موجب تقییر نقش ورزش در جامعه گردید و فرصت های درآمد زایی بسیاری را برای افراد موسسات و رسانه های مختلف ایجاد نمود. در حال حاضر ورزش چه از بعد عملی و چه از بعد نظری در تولید و مصرف کالاها و خدمات ورزشی و توسعه اقتصادی جوامع مختلف نقش اساسی ایفا می‌کند.

در آمریکا صنعت ورزش یازدهمین گروه صنعتی بزرگ را تشکیل می‌دهد و مردم سالانه ۲۱۳ تا ۳۵۰ میلیارد دلار صرف خرید کالاها و خدمات ورزشی می‌کنند. رشد صنعت ورزش با شاخص‌هایی چون تعداد شرکت‌کنندگان، پوشش رسانه ای، میزان اشتغال، بازارهای بین المللی و … اندازه‌گیری می‌شود. اما بازارکالا و خدمات ورزشی به عوامل متعددی بستگی دارد: فرهنگ ورزش و تفریح، مشارکت در فعالیتهای ورزشی و تفریح، سطح درآمد جامعه و تبلیغات را می توان از جمله عوامل تاثیرگذار در بازار کالاهای ورزشی دانست. طبق اطلاعات بدست آمده، میزان مشارکت در فعالیتهای ورزشی در دنیا بین ۳۰ تا ۸۰ درصد متغیر است. بر این اساس می توان گفت که بازار کالاهای ورزشی در کشورهای مختلف از مقادیر متفاوتی برخوردار است و تامین بازار از طرق مختلفی انجام می شود.

بازاریابی ورزش

شرکت های ورزشی باید از طریق تلاش های بازاریابی فرآورده خود را تبلیغ کرده و آنها را به خریداران بفروشند با بتوانند در کارشان موفق شوند بازاریابی ورزشی از عناصر گوناگونی تشکیل شده است و اصطلاح بازاریابی ورزشی غالبا به صورت نادست به کار می رود. پیترز و استوتلار بازاریابی ورزشی را تحت عنوان “فرآیند طراحی و اجرای فعالیت هایی برای تولید (محصول)، قیمت گذاری، ترویج و توزیع فرآورده های ورزشی جهت تامین نیاز ها یا تمایلات مشتریان و نیل به اهداف شرکت” تعریف می کنند. بازاریابی وظیفه ای پیچیده و بازاریابی ورزش از آن هم پیچیده تر است زیرا ورزش ویژگی های خاصی دارد که باعث منحصر به فرد بودن فرآورده‌های ورزشی می شود.

برخی تفاوت های بازار ورزشی با سایر بازارها

1. اغلب، سازمان های ورزشی باید همزمان رقابت و همکاری نمایند.
2. به خاطر تفوق اطلاعات، تجربیات شخصی و تمیزدهی قوی شخصی، مشتریان ورزشی اغلب خودشان را “کارشناس و خبره” می دانند.
3. درخواست مشتریان دائماً تغییر می کند
4. محصولات ورزشی، ناملموس، غیرعینی و صرفاً تجربی است (مسابقه،…).
5. محصول ورزشی (مسابقه) همزمان تولید شده و به فروش میرسد و هیچ سیاهۀ کالایی برای محصولات وجود ندارد.
6. فروش ورزشی عموماً جمعی است و رضایت خاطر مشتری تحت تأثیر امکانات رفاه عمومی می باشد.
7. محصول ورزشی ماهیتی ناپایا و غیرقابل پیش بینی بودن دارند.
8. بازاردار ورزشی کنترل چندانی بر محصول ندارد و کنترل وی بر بسط محصول محدود است.
9. ورزش جنبه و جذبه ای جهانی دارد و بر تمام شاخصهای زندگی نفوذ می یابد.
10. فقط مذهب و سیاست -که به خودی خود محصول نبوده بلکه نوعی باورند- می توانند با گستردگی ورزش رقابت کنند.